16-08-11

Kemelrun Kemzeke

Vrijdagavond op afspraak in Kemzeke voor 10 km loopplezier. Het had net geregend, dus veel zuurstof in de lucht. En blijkbaar ook veel vocht, want ik baadde al van het zweet na enkel de opwarming. Voor de start zagen we al dat er net wat proper volk aan de start stond en een top 10 plaats al moeilijk genoeg zou zijn. 

Vanaf de start een stevige 1ste kilometer, maar daarna liepen met een man of 4-5 (waaronder overbuurman Michel) aan het gewenste tempo. Ik hoopte van uit te komen op een gemiddelde van 3:54/km. Na 3 km doken we een dreef in. Eigenlijk was het gewoon een wegje tussen wat akkers en velden waar nooit een kat komt. Maw geen echt pad, maar wel putten, stenen, gras tot halverweg de kuiten. Dit haalde het tempo wel wat naar beneden. Na de eerste doorkomst aan de finish (het waren 2 rondes). Versnelde de groep en naar mijn gevoel een beetje te veel. Ik liet de groep stilletjes los en even later zag ik dat ze voor mij ook niet samenbleven. Ik probeerde het gat niet te laten groeien. Het was héél zwaar, ik neem aan mede door het drukkend weer (wat men hier "doef" noemt). Wanneer we  voor de tweede maar de dreef inlopen probeer ik daar het tempo strak te houden in de wetenschap (of in de hoop) dat de rest daar wel iets zal minderen. En ja, het lukt. Het gat wordt stilaan terug kleiner. Na de dreef sluit ik terug aan en wil direct aan de kop. Maar ik moet toch even terugkomen op mijn plan en achteraan een paar 100 m recupereren. Met nog een kilometer te gaan probeer ik dan toch vanop kop het tempo wat hoger te leggen. Enkel Michel gaat nog mee, zijn kompaan moet hier al lossen. In de laatste rechte lijn wacht ik tot op 2-300 m om een laatste sprint in te zetten. Doordat ik in training nu frequent versnellingen doe van die afstand lukt het om Michel ook los te lopen en dan toch nog als 9de te eindigen. Stikkapot, maar zo moet dat!

9,82 km in 38:29. Met 3:55 zit ik daar niet ver van de gewenste 3:54 en met 2x die wegel is dat best goed. Waar ik vooral tevreden van ben is het stuk waar het moeilijk begon te worden. Tempo maximaal gehouden, beetje hersteld, verlossend boertje gelaten :-D, terug aansluiten, tempo laatste km hoger leggen en dan nog een heel stevige sprint. Mooi door een moeilijk moment gevochten. Voor de moral niet slecht! 

12:29 Gepost door run4fun | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |